วันพุธที่ ๑๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐



เครื่องสาย ตระกูลไวโอลิน
วิโอลา เป็นเครื่องดนตรีในตระกูลเครื่องสายที่มีรูปร่างคล้ายไวโอลิน แต่มีขนาดที่ใหญ่กว่า นิยมเล่นใน วงออร์เคสตรา และ วงเครื่องสาย ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากโลกตะวันตก เป็นหนึ่งในเครื่องดนตรีตระกูลไวโอลิน อันประกอบไปด้วยไวโอลิน วิโอล่า เชลโล และ ดับเบิลเบส โดยวิโอลามีระดับเสียงต่ำกว่า ไวโอลิน แต่สูงว่าเชลโลและดับเบิลเบส

เครื่องดนตรีตระกูลไวโอลิน

ไวโอลิน
เชลโล
ดับเบิลเบส
�วิโอลา
ตัวอย่างเสียงวิโอลา

A short four-part improvisation demonstrating the range and part of the tone quality of the viola. (file info) — เปิดฟัง
หากไม่ได้ยินเสียง โปรดดูเพิ่มที่ media help.

วันจันทร์ที่ ๑๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐

ปฏิทรรศน์ของรัสเซิลล์

ปฏิทรรศน์ของรัสเซิลล์ (Russell's paradox) คือ ปฏิทรรศน์ (paradox) ที่ถูกค้นพบโดย เบอร์แทรนด์ รัสเซิลล์ ใน ค.ศ. 1901 ซึ่งแสดงให้เห็นว่า ทฤษฎีเซตสามัญของคันทอร์และ Frege มีความขัดแย้ง. พิจารณาเซต M ซึ่งเป็น "เซตของเซตทุกเซตที่ไม่บรรจุตัวเองเป็นสมาชิก". หรือกล่าวว่า: A เป็นสมาชิกของ M ก็ต่อเมื่อ A ไม่เป็นสมาชิกของ A.
M={Amid Anotin A}
ในระบบของคันทอร์, M เป็นเซตแจ่มชัด. M จะบรรจุตัวเองหรือไม่? ถ้าใช่ มันจะไม่เป็นสมาชิกของ M ตามนิยามที่กำหนดไว้ และถ้าเราสมมติว่า M ไม่บรรจุตัวเองแล้ว มันก็จะกลายเป็นสมาชิกของ M ซึ่งจะทำให้ขัดแย้งกับนิยามของ M อีกครั้ง


วันอาทิตย์ที่ ๑๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐



ทรงแปดหน้า (อังกฤษ: octahedron, พหูพจน์: octahedra) เป็นคำทั่วไปที่ใช้เรียกทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่มี 8 หน้า ทรงแปดหน้าอาจเป็นรูปทรงที่สมมาตรหรือไม่สมมาตรก็ได้ มีจำนวนจุดยอดและขอบที่ไม่แน่นอนและอาจมีมากที่สุดถึง 12 จุดยอด (vertex) และ 18 ขอบ (edge) ตัวอย่างรูปทรงเช่น
แต่เมื่อกล่าวถึง ทรงแปดหน้า มักจะมีความหมายโดยนัยเป็น ทรงแปดหน้าปรกติ มากกว่ารูปทรงอย่างอื่น

ปริซึมหกเหลี่ยม (hexagonal prism) มีหน้ารูปสี่เหลี่ยม 6 หน้า หน้ารูปหกเหลี่ยม 2 หน้า
พีระมิดเจ็ดเหลี่ยม (heptagonal pyramid) มีหน้ารูปสามเหลี่ยม 7 หน้า หน้ารูปเจ็ดเหลี่ยม 1 หน้า
พีระมิดคู่สี่เหลี่ยม (tetragonal bipyramid) มีหน้ารูปสามเหลี่ยม 8 หน้า

ทรงแปดหน้าปรกติ (regular octahedron) ถือเป็นพีระมิดคู่สี่เหลี่ยม ที่มีหน้าเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า โดยมี 6 จุดยอดและ 12 ขอบ และทรงนี้เป็นหนึ่งในทรงตันเพลโต (Platonic solid)
เทรปโซฮีดรอนสี่เหลี่ยม (tetragonal trapezohedron) มีหน้ารูปสี่เหลี่ยมรูปว่าว 8 หน้า
ทรงแปดหน้า
สารบัญ
ทรงแปดหน้าปรกติ สามารถวางไว้บนพิกัดคาร์ทีเซียน โดยให้ศูนย์กลางอยู่ที่จุดกำเนิด และให้จุดยอดอยู่บนแกน x, y, z ตามพิกัดดังนี้
( ±c, 0, 0 ), ( 0, ±c, 0 ), ( 0, 0, ±c )
เมื่อ c เป็นจำนวนจริงใดๆ ที่ไม่เท่ากับ 0


วันเสาร์ที่ ๑๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐



ฮิโตมิ โยชิซาวะ (ญี่ปุ่น: 吉澤ひとみ / อังกฤษและโรมะจิ: Yoshizawa Hitomi) (เกิดวันศุกร์ที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2528) คือ นักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น ผู้ที่เป็นหนึ่งในสมาชิกรุ่นที่สี่และอดีตหัวหน้ากลุ่มของกลุ่มนักร้องหญิงแนวเจ-ป็อปที่ชื่อ "มอร์นิงมุซุเมะ" (モーニング娘。)
ปัจจุบันเธอทำหน้าที่เป็นศิลปินเดี่ยวประจำสังกัดเฮลโล! โปรเจ็คท์ (Hello! Project)



ข้อมูลส่วนบุคคลอื่น ๆ
ฮิโตมิ โยชิซาวะ ได้รับการคัดเลือกให้เข้าเป็นนักร้องรุ่นที่ 4 ของกลุ่ม มอร์นิงมุซุเมะ ผ่านทางโครงการ มอร์นิงมุซุเมะ สึอิกะ ออดิชัน ครั้งที่ 3 พร้อมกับสมาชิกอีก 3 คนได้แก่ ริกะ อิชิกาวะ (石川 梨華), โนโซมิ สึจิ (辻 希美,) และไอ คาโงะ (加護 亜依) โดยที่เธอได้เปิดตัวครั้งแรกกับงานเพลงซิงเกิลที่ชื่อ แฮปปีซัมเมอร์เว็ดดิง และปรากฏตัวในอัลบั้ม "โฟร์ธ อิกิมัสโชอิ" (4th「いきまっしょい!」) �! �ึ่งเป็นอัลบั้มที่ 4 ของมอร์นิงมุซุเมะเป็นอัลบั้มแรก
ในช่วงแรกที่เธอเข้ามาเป็นมอร์นิงมุซุเมะ บุคลิกลักษณะของเธอตั้งแตกน้ำเสียง พฤติกรรม แนวการแต่งตัว ไปจนถึงงานอดิเรกต่าง ๆ จะเป็นแบบของทอมบอยแทบทั้งหมด โดยในเพลงซิงเกิล มร.มูนไลท์ ~ไอ โนะ บิก แบนด์~ (Mr. Moonlight ~愛のビッグバンド~, เพลงที่เธอได้ร้องนำเป็นเพลงแรก และเพลงซิงเกิลเพลงที่ 13 ของมอร์นิงมุซุเมะ) เธอก็ได้รับบทบาทให้เล่นเป็นหนุ่มเจ้าสำราญเพื่อที่จะใช้สื่อ�! ��นื้อหาของเพลง ๆ นี้ด้วย ซึ่งบทบาทนี้ทำให้เธอได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก แต่เมื่อเวลาผ่านไป บทบาททอมบอยในตัวเธอก็ปรากฏให้เห็นน้อยลง แต่ก็ยังมีบางส่วนที่หลงเหลือไว้เพื่อเป็นอัตลักษณ์ประจำตัวของเธอเอง
เดือนกรกฎาคม โยชิซาวะได้รับเลือกให้เป็นนักร้องในกลุ่มย่อย "เพททีโมนิ" (プッチモニ) แทนตำแหน่งของซายากะ อิจิอิ (市井 紗耶香) ซึ่งเธอได้สร้างเพลงซิงเกิลร่วมกับกลุ่มนี้เป็นจำนวน 3 เพลง และสร้างอัลบั้มอีกหนึ่งอัลบั้ม ต่อมา เมื่อมากิ โกะโต (後藤真希) และเค ยาซูดะ (保田 圭) ออกจากกลุ่มนี้ไป และได้มาโกโตะ โองาวะ (小川麻琴) กับอายากะ คิมูระ (木村 絢香) มาแทน เธอก็ได้รับตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มข! องเพททีโมนิไปโดยปริยาย แต่อย่างไรก็ตาม สมาชิกใหม่เหล่านี้ก็ไม่ได้สร้างผลงานเพลงใหม่ ๆ ขึ้นมาเพิ่มเติมเลย มีแต่เพลง ว้าวว้าวว้าว (WOW WOW WOW) ที่ใช้แสดงในคอนเสิร์ตและลงเอาไว้ในอัลบั้ม "เพททีเบสท์ 4" (Pucchi Best 4) เท่านั้น ที่สมาชิกกลุ่มนี้ได้สร้างขึ้นมา
เดือนมกราคม โยชิซาวะได้เข้าร่วมกับ "มอร์นิงมุซุเมะ ซากูระกูมิ" (モーニング娘。 さくら組) และได้ร่วมสร้างงานเพลงซิงเกิล 2 เพลง
นอกจากผลงานเพลง เธอยังได้ออกผลงานสมุดรวมภาพถ่ายเดี่ยวอีกเป็นจำนวน 2 ชุดด้วยกัน โดยชุดแรกมีชื่อว่า "ยสซูอิ" (よっすぃー。) ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544 และชุดที่สองใช้ชื่อว่า "8 ทีน" (8teen) วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2547
ในวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2548 หลังจากที่มาริ ยางูจิ (矢口真里) หัวหน้ากลุ่มมอร์นิงมุซุเมะในช่วงก่อนหน้านั้นได้ขอปลดตัวเองออกจากกลุ่มไป โยชิซาวะผู้มีอายุมากที่สุดจึงได้รับตำแหน่งของหัวหน้ากลุ่มต่อจากยางูจิทันที และหลังจากที่ริกะ อิชิกาวะ 'สำเร็จการศึกษา' ไปเมื่อเดือนพฤษภาคมปีเดียวกัน เธอก็กลายเป็นสมาชิกรุ่นที่สี่คนสุดท้ายที่ยังอยู่ในกลุ่ม และยังเป็นส�! ��าชิกปัจุบันที่ทำหน้าที่เป็นระยะเวลานานที่สุดในกลุ่มอีกด้วย
นอกจากนักร้อง โยชิซาวะยังเป็นกัปตันทีมฟุตซอลที่ชื่อ "Gatas Brilhantes H.P." ทีมในสังกัดของเฮลโล! โปรเจ็คท์ อีกด้วย โดยที่ผ่านมาเธอได้นำทีมนี้ไปคว้าชัยมาแล้วในหลาย ๆ รายการแข่งขัน
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2549 เธอได้ถูกเสนอชื่อให้เป็นผู้สนับสนุนอย่างเป็นทางการให้กับลีกฟุตบอลหญิงของญี่ปุ่นรายการ "นาเดชิโกะลีก"
ในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 โยชิซาวะได้ 'สำเร็จการศึกษา' ออกจากมอร์นิงมุซุเมะอย่างเป็นทางการหลังจากที่ร่วมแสดงในคอนเสิร์ต ~เซ็กซี 8 บีท~ สปริงทัวร์ (~Sexy 8 Beat~ Spring Tour) รอบสุดท้ายเสร็จเรียบร้อยแล้ว โดยการแสดงในครั้งนี้จัดขึ้นที่ไซตามะซูเปอร์อารีนาในจังหวัดไซตามะบ้านเกิดของเธอเอง
ก่อนหน้าการสำเร็จการศึกษาของเธอ ตัวเธอและสึงกุ (つんく) โปรดิวเซอร์ของมอร์นิงมุซุเมะ ได้แถลงข่าวเกี่ยวกับงานที่เธอจะทำหลังจากที่ออกจากกลุ่มไปแล้วว่า เธอจะได้ทำหน้าที่เป็นศิลปินเดี่ยวในแนวทางของเธอเอง และเป็นไปได้ที่จะมีการตั้งกลุ่มนักร้องของเธอขึ้นมาในสังกัดเฮลโล! โปรเจ็คท์



ประวัติการทำงาน

มาริ ยางูจิ เรียกเธอว่า ยซซี นัตสึมิ อาเบะ (安倍なつみ) เรียกเธอว่า ยคจัง แต่มีแค่ไม ซาโตดะ และอายากะ คิมูระเท่านั้นที่สามารถเรียกเธอว่า โยชิโกะ ได้
เธอสำเร็จการศึกษาทางด้านการสื่อสาร จากโรงเรียนมัธยมริสชิชะ
พี่เลี้ยงประจำตัวของเธอในมอร์นิงมุซุเมะคือ มาริ ยางูจิ
เธอเป็นญาติกับนักวิ่งมาราธอนชาวญี่ปุ่นที่ชื่อ นาโอโกะ ทากาฮาชิ
ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นมีลักษณะเป็น "ทอมบอย" มากที่สุดในกลุ่ม สมาชิกคนอื่น ๆ ของมอร์นิงมุซุเมะก็มักจะออกมาบอกอยู่เสมอว่า ที่จริงแล้วโยชิซาวะมีความเป็นผู้หญิงและเป็นคนละเอียดอ่อนมากกว่าภาพลักษณ์ที่ปรากฏสู่สายตาสาธารณชนเป็นอย่างมาก
ถึงแม้ว่าในตอนแรก (ช่วงที่เธอเข้ามาคัดเลือก) สึงกุจะตั้งฉายาเธอไว้ว่า ความสวยงามอันชาญฉลาด (intelligent beauty) ก็ตาม แต่หลังจากที่เธอต้องเล่นบทเด่นเป็นหนุ่มรูปหล่อในเพลงซิงเกิล มร.มูนไนท์ ~ไอโนะ บิกแบนด์~ ลักษณะเฉพาะที่แท้จริงของโยชิซาวะ (ซึ่งขัดกับที่สึงกุได้ให้ฉายาไว้) ก็เด่นชัดขึ้นมา
ก่อนเธอเกิด เธอเกือบจะได้ใช้ชื่อว่า ซายากะ แทนชื่อจริงในตอนนี้ แต่เมื่อเธอเกิดออกมา เธอมีตาคู่โตติดตัวมาด้วย ทำให้บิดาของเธอตั้งชื่อเธอใหม่ว่า ฮิโตมิ (ซึ่งแปลว่า ตา)
เธอมีทักษะทางด้านกีฬาที่สุดยอดมาก โดยเฉพาะกีฬาวอลเลย์บอล
เธอสนิทกันกับไม ซาโตดะ (里田まい) และอายากะ คิมูระ มาก พอ ๆ กับที่สนิทกับมากิ โกะโต, มิกิ ฟูจิโมโตะ (藤本 美貴) และมาโกโตะ โองาวะ
ส่วนของใบหน้าของเธอที่ชอบที่สุดคือ แต้มไฝ
เธอเป็นผู้ที่ตัดสินใจให้เก็บโนโซมิ สึจิ เอาไว้เป็นผู้รักษาประตูในทีม Gatas Brilhantes H.P. ต่อไป แม้ว่าสึจิจะ 'สำเร็จการศึกษา' จากมอร์นิงมุซุเมะไปก่อนหน้านั้นแล้วก็ตาม (พ.ศ. 2548)
ในตอนแรกที่เธอได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกมอร์นิงมุซุเมะ บิดาของเธอไม่พอใจอย่างมาก ถึงขนาดที่เรียกสมาชิกในครอบครัวมาคุยกันในเรื่องนี้โดยเฉพาะ แต่อย่างไรก็ตาม หลังจากที่มีการเปิดตัวเพลงซิงเกิล แฮปปีซัมเมอร์เวดดิง ซึ่งเป็นเพลงที่เธอได้ร่วมร้องเป็นครั้งแรก บิดาของเธอก็ลดอาการต่อต้านดังกล่าวลงไป
โควตะ โยชิซาวะ น้องชายของเธอ เสียชีวิตโดยอุบัติเหตุทางการจราจรเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2550
ฮิโตมิ
รายละเอียดปลีกย่อย

กลุ่มนักร้องในเฮลโล! โปรเจ็คท์

มอร์นิงมุซุเมะ (พ.ศ. 2543 – 2550)
กลุ่มน้องย่อยของมอร์นิงมุซุเมะ

พุคจิโมนิ (พ.ศ. 2543 – พ.ศ. 2545)
มอร์นิงมุซุเมะ ซากูระกูมิ (พ.ศ. 2546 – พ.ศ. 2547)
เฮลโล! โปรเจ็คท์ อากางูมิ (พ.ศ. 2548)
กลุ่มนักร้องผสมของเฮลโล! โปรเจ็คท์

อากางูมิ 4 (あか組4) รุ่นที่สอง (พ.ศ. 2543)
10-นิงมัตสึริ (10人祭, พ.ศ. 2544)
เซ็กซี 8 (セクシー8, พ.ศ. 2545)
11วอเตอร์ (11WATER, พ.ศ. 2546)
เอช.พี. ออลสตาร์ส (H.P.オールスターズ, พ.ศ. 2547)

กลุ่มนักร้องที่สังกัด
สำหรับผลงานที่เธอได้สร้างไว้ในฐานะของสมาชิกกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะ โปรดดูที่บทความ ผลงานของมอร์นิงมุซุเมะ



ผลงาน

พ.ศ. 2543 – พินช์รันเนอร์ (Pinch Runner / ピンチランナー)
พ.ศ. 2545 – ทกกาเอ็กโกะ (とっかえっ娘。)
พ.ศ. 2546 – โคอินุดังโนะโมโนงาตาริ (子犬ダンの物語)

ภาพยนตร์

พ.ศ. 2546 – โอเระกะอาอิตสึเดะอาอิตสึกะโอเระเดะ (おれがあいつであいつがおれで)
พ.ศ. 2547 – มตโตะโคอิเซโยะโอโตเมะ (もっと恋セヨ乙女)

ละครโทรทัศน์

6 ตุลาคม 2544 – ยสซูอิ
20 มีนาคม 2547 – 8ทีน

สมุดรวมภาพถ่าย

20 เมษายน 2550 – เฮลโล! ยสซิ (Hello! ヨッスィー)

อ้างอิง

เฮลโล! โปรเจ็คท์
มอร์นิงมุซุเมะ
เพททีโมนิ
มอร์นิงมุซุเมะ ซากูระกูมิ
10นิงมัตสึริ
เซ็กซี 8
11วอเตอร์
เอช.พี. ออลสตาร์ส

วันศุกร์ที่ ๑๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐

ตำบลท่าข้าม


ตำบลท่าข้าม เป็นตำบลในอำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง อยู่ใน ภาคใต้ของประเทศไทย



การศึกษา


วันพฤหัสบดีที่ ๑๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐



อินทาเนีย (Intania) เป็นชื่อเรียกของนิสิต นักศึกษา คณะวิศวกรรมศาสตร์ จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และ มหาวิทยาลัยมหิดล
นอกจากนี้ ในสถาบันการศึกษาอื่นมีชื่อเรียกที่แตกต่างกันเล็กน้อย เช่น เอนทาเนียร์ (Entaneer, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่) และ เอนทาเนีย (Entania, ธรรมศาสตร์)


อินทาเนีย
ที่มาของคำ
ที่มาของคำว่า "อินทาเนีย (intania)" นั้น แผลงมาจาก อินเทิร์นเอ็นจิเนียร์ - intern engineer (วิศวกรฝึกหัด) ที่ทำงานบนรถไฟ ซึ่งถูกเรียกว่า "อินเทินเอนยิเนีย" (โดยในสมัยก่อนนั้นเสียง [r] หรือ เสียงรัว เพดานแข็ง ซึ่งไม่มีในภาษาไทยจะถูกละไว้ และไม่มีการเขียนแทนด้วย ร์ เหมือนการแทนเสียง [r] ในปัจจุบัน เช่นเดียวกับเสียง [g] ซึ่งในสมัยนั้นถูกแทนด้วย [ย] ไม่ใช่ [จ] เหมือนในปัจจุบัน) และ�! ��ูกเรียกสั้นๆ ว่า "อินทาเนีย" ซึ่งภายหลังคำว่า "อินทาเนีย" ได้ถูกนำมาใช้สำหรับนิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ ในความหมายถึง วิศวกรที่กำลังอยู่ในระหว่างการเรียนรู้และมีการใช้ต่อกันมา จนเป็นคำเรียกของนิสิตนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ในปัจจุบัน
คำศัพท์ภาษาอังกฤษคำว่า engineer มีรากศัพท์จากภาษาละตินคำว่า ingenium ผ่านทางภาษาฝรั่งเศสโบราณ (ภาษากลุ่มโรมานซ์) คำว่า engigneor และกลายมาเป็นคำว่า engineer
โดยมีความเข้าใจผิดว่าคำว่า intania เป็นภาษาอื่นที่หมายถึง วิศวกร ในความเป็นจริงแล้ว ไม่มีคำว่า "วิศวกร" ในภาษาอื่นที่สะกดว่า intania โดยตัวอย่างคำในภาษาอื่น คือ ingenieur (ภาษาเยอรมัน) ingénieur (ภาษาฝรั่งเศส) และ ingegnere (ภาษาอิตาลี) ซึ่งมีรากศัพท์จากภาษากลุ่มโรมานซ์เช่นเดียวกับภาษาอังกฤษ ในขณะที่ภาษากรีก ใช้คำว่า μηχανικός (มิคานีคอส)


วันอาทิตย์ที่ ๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐



ไม้ม้วน (ใ) ใช้เป็นสระ ใอ เมื่ออยู่หน้าพยัญชนะต้น


ไม้ม้วน
ประวัติ
ไม้ม้วนมีปรากฏในภาษาเขียนของไทย มาตั้งแต่สมัยสุโขทัย ในศิลาจารึกหลักที่หนึ่ง ของพ่อขุนรามคำแหง ในคำว่า ใคร ใคร่ ใด ใส ใหญ่ ใน ให้ ใช้ ใต้ ใศ่ ใว้ เป็นต้น อาจกล่าวได้ว่าไม้ม้วนเป็นอักษรเฉพาะในภาษาไทยสยาม และไม่ปรากฏในภาษาเขียนในตระกูลภาษาไทอื่นๆ แม้กระทั่งในอักษรตระกูลอินเดีย ภาษาอื่นๆ
ในสมัยกรุงศรีอยุธยา มีตำราเรียนระบุการใช้ไม้ม้วน ในคำศัพท์จำนวน 20 คำ โดยมีคำกลอนแต่งไว้ในหนังสือจินดามณีดังนี้
ส่วนในหนังสือหนังสือประถมมาลา แต่งโดยพระเทพโมลี (ผึ้ง) ในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้ให้หลักการใช้ไม้ม้วน โดยที่สองบทท้ายเป็นคำกลอนจากตำราจินดามณีนั่นเอง ดังนี้
หลังจากนั้น ยังมีบทกลอน (กาพย์ยานี) ที่สอนการใช้ไม้ม้วน ที่รู้จักกันดีจนปัจจุบัน ดังนี้
เป็นที่น่าสังเกตว่า การใช้ไม้ม้วนนั้น จำกัดอยู่ที่คำศัพท์ 20 คำ มาตั้งแต่สมัยอยุธยาเป็นอย่างน้อย และคำศัพท์ใหม่ๆ ที่เกิดขึ้น จะใช้ไม้มลายทั้งสิ้น (เว้นแต่ลูกคำที่แตกจากแม่คำ ซึ่งใช้ไม้ม้วนอยู่แล้ว) แม้คำศัพท์เฉพาะ ที่เป็นชื่อต่างๆ ก็ไม่นิยมที่จะใช้ไม้ม้วนนอกเหนือจาก 20 คำดังกล่าว